یکی از استادان جواهرسازی الکتروفرمینگ را در سال ۱۹۶۲ با چند وان بسیار کوچک ۸/۳ لیتری و یک رکتیفایر با قابلیت "جریان سازی معکوسperiodic reverse" شروع کرد و در سال پیش، با یک خط جدید که شامل ۹ وان بود کار را ادامه و توسعه داد.
وان های مزبور شامل:
- وان ۸۹ لیتری تمیز کاری الکتریکی. وان ۷۶ لیتری نقره سیانوری.
- وان ۱۸۹ لیتری شستشو با آب. وان ۷۶ لیتری شستشو با آب.
- وان ۱۸۹ لیتری اسید شویی. وان ۷۶ لیتری آبکاری نقره با ضخامت ظریف.
- وان ۱۸۹ لیتری سولفات مس اسیدی. وان ۲۶ لیتری آبکاری طلا.
- وان ۱۸۹ لیتری نیکل براق.
عمل الکتروفرمینگ بر روی مومی که به طور معمول از مشتقات نفت است انجام میگیرد. بدین معنی که موم مورد نظر تحت ذوب و ریخته گری در یک قالب فلزی و یا غیر فلزی مانند پلاستیک با مواد معدنی شکل دلخواه را به خود میگیرد.
مراحل ساخت جواهر
ابتدا به شکل مورد نظر که از جنس موم ریختهگری شده است چند عدد سیم مسی نازک جهت ایجاد جریان وصل میشود. سپس قطعه موم را به رنگهای عادی از جنس نقره، آغشته میکنیم تا هادی جریان برق شود. لازم به یادآوری است که مجموعه مدلهای مومی و غیره بایستی با دقت جا به جا شوند. سپس قطعه در وان سولفات مس بهوسیله یک لایه نازک مس به مدت ۱۵ دقیقه آبکاری میکنیم که ابن عمل مانع حل شدن لایه نقره روی موم در وان سیانوری با آمپر کم میشود.
پس از عمل فوق قطعه شستشو شده و در وان اصلی یعنی نقره سیانوری با آمپر بین ۱۶۱۴-۱۰۷۶ بر متر مربع الکتروفوم میشود. این دانسیته جریان از میزان آمپری که در آبکاریهای معمولی استفاده میشود زیادتر است. ولی وان نیز غلظت بالایی دارد. اغلب پروفسور Lechtzin و دانشجویانش در سطح کار، ناصافی هایی گره مانند مشاهده می کردند که گاهی قابل قبول و بعضی اوقات قابل پذیرش نیست.
جهت داشتن سطح صاف و بدون گره، می توان از جریان پریودیک و یا جریان معکوس استفاده کرد که به طور معمول بین ۶۰ ثانیه رفت و ۱۰ ثانیه برگشت دارد.
البته در این حالت می توان سرعت رفت و برگشت جریان را کم یا زیاد کرد که بستگی به نوع ساختار مورد نیاز و بقیه خصوصیات لایه الکتروفرمینگ دارد. جهت بهدست آوردن یک ساختار مناسب بایستی تلاطم لازم در وان را ایجاد کرد که توسط یک حرکت میله کاتدی و یا پمپ فیلتر ایجاد میشود.
پس از یک ساعت در حدی که ضخامت نقره مناسب باشد و قطعه استحکام لازم را پیدا کند، قطعه را از وان خارج کرده و در محلی مناسب که چندان در معرض دید نباشد سوراخی ایجاد میکنیم که سپس با غوطه ور ساختن در آب جوش، موم ذوب شده و خارج می شود.
پس از این که موم به طور کامل ذوب و از قطعه خارج شد، قطعه جواهر مورد نظر که دیگر شکل گرفته است دوباره داخل وان سیانور نقره رفته و حدود ۲ ساعت دیگر داخل وان باقی میماند.
پرفسور Lechtzin هر از گاهی قطعه را از وان خارج کرده و با دست خم میکند و زمانی که دیگر قطعه خم نشود بدین معناست که ضخامت قطعه به اندازه کافی است و استحکام لازم را پیدا کرده است. البته در بعضی از نقاط قطعه ممکن است جریان کمی کشیده بوده و هنوز قطعه نازک باشد و ضخامت بیشتری احتیاج داشته باشد.
بهطور معمول ضخامت لایه آبکاری شده در حدود ۵/۰ میلی متر است. البته ضخامت نقره مورد نظر بستگی به شکل و پیچیدگی قطعه و همچنین استحکام مورد نظر از لایه الکتروفوم دارد. برای نمونه جواهری که به عنوان دستبند استفاده میشود استحکام بیشتری از یک گردنبند دارد.