شكار يك روباه گاهي

                          شكار يك خرگوش گاهي

كفش دوزك كه خوب بود چرا؟

من از كشتن هاي انها ميترسم

من از صداي تير

من از.....

من از همه ميترسم حالا

من دلم گرفته بود ديروز    گر يه ام براي فردا

تقديم تو باد اشكم

غصه ام براي انها.

                                          (رضا فهيمي)

غمنامه

سلام برتو ای پسرک کبریت فروش که در سرمای زمستان زیر برف و بوران چوب های کبریتت را میفروشی به مردمان تا اجاقهایشانرا روشن کنند تا توازگرسنگی خاموش نشوی.

سلام بر تو ای دخترک گل فروش که گل های خوشبویت را میفروشی به پسران تا هدیه دهند به دختران تا تو ازگرسنگی نگریی.

وسلام بر توای زن فالگیر که فال دروغ می بندی به مردمان تا پولی به تو دهند و تو اشک فرزندانت را نبینی.

واین هم سلام اخر بر او که کفش هایمان را واکس میزند زیبا میکند ولی خود کفشی ندارد.    

پرواز

درنگاه انسان هایی که معنی پرواز را نمی فهمند  هرچه اوج بگیری کوچکتر می شوی.

یا کریم هم خنده کنان رفت تا گریه کند

برنج های خیسیده زیر باران                        و گنجشک های پس از باران

                      چه صفایی دارند

                                    چه نوایی دارند 

                                                چه می خورند غذایشان را

                                                                         قدمشان گوارا باد

چه غمگین است یا کریم                          از چه قشریست او

                  بی نظمی صدایش

                                  چه فقری دارد چشمانش

                                                وای خدای من     بس است ، گناه دارد

خواهرم رفت تا گریه کند یا کریم او را دید ، پرید      

                                                      خواهرم خندید و همه خندیدیم

             یا کریم هم خنده کنان رفت تا گریه کند

                                                                       (رضا فهیمی )

                   

در ده کسی نیست

هوا ابریست و انارها غمگین

     همه غمگینند                 مادرپیرم ....درخت گردو

ابرها خشک......چشم انسان خیس نیست

دیرزمانیست که مردمان همه تشنه.

در ابادی ما اب معنی ندارد...........انگاه که در کنار باغی جوی ابی می دیدند

                                            بی توجه ازصفات خدا می خندیدند

گردوهای بی زبان

گردوفروشان همه گدا شدند.......گدایان همه پیر شدند.....و پیرها همه مردند.

 

                                                                                        رضا فهیمی 

چرانمیفهمی

من سرطانییم  چرا نمی فهمی

     من مردنییم    چرا نمی فهمی

                  من بدبخت ترینم  چرانمی فهمی 

من دیوانه ام چرا نمی فهمی

من گریانم

من حالم خوب نیست چرا.

من هیچ کدام نیستم

من عاشقترینم چرا چرا نمیفهمی.

وقتي زمان ايستاد

    

ساعتم از كار افتاد       يعني زمان برايم ايستاد          همه داشتند پير ميشدند و  من جوان  

دوان دوان به ساعت سازي رفتم

              ساعتم را خوب كرد

                                          حال چه كسي مرا به اندازه پير كند؟

                   همان لحظه غمي بر من امد

                   پس چهار سال مرا پير كرد         

                                                           رضا فهيمي

             

خانه ام ابریست  دلم نه.سایه ام غمگین  خودم نه.سایه از ان من است و خانه کاشانه ام.