رادیو امروز

پروژه رادیو اینترنتی « امروز » به همت دانشجویان دانشکده معماری سوره ایده نگری شد و قرار است با همکاری شما دوستان گرامی در کل دانشگاه های کشور همه گیر شود تا به اوضاع نا بسامان انتشار موضوعات  فرهنگی و علمی سرو سامان دهد و شیوه ای نو را در این جهت پایه ریزی کند.

برنامه های این رادیو به دور از واکاوی مسایل و بحث های سیاسی است که پرداختن به مسایل سیاسی مانع از پیشرفت کشور و انحراف آن از مسیرهای تعیین شده می گردد.

از این رو از تمامی دوستانی که علاقه مند در تمام زمینه های برنامه سازی مانند نویسندگی، گویندگی، کارگردانی، نوازندگی و ... هستند میتوانند به نشانی زیر مراجعه و یا روی تصویر زیر کلیک نمایند و مشخصات خود را ارسال نمایند تا هماهنگی های لازم برای این پدیده ی جدید دانشجویی ایران صورت پذیرد.

http://www.c-o-a.tk 

 

ما نیز نیازمند حمایت ها و پشتیبانی های ریاست محترم دانشگاه و معاونان علمی پژوهشی و فوق برنامه ایشان هستیم.

 

چشم ها را باید شست ...

 

 

گاه یک تصویر چقدر زیبا می تواند، مفاهیمِ عمیق فلسفی و معرفت شناسی را نشان دهد.
نظریه «عینک ذهن» کانت، همه تلاشش را کرده تا همین نکته کاریکاتور را توضیح دهد.
قصه ی این کرگدن، قصه ی ماست؛
ما شاخی جلوی چشمانمان نداریم که با آن، همه جهان را در دو طرفِ یک شاخ ببینیم
اما ذهنمان پر است از پیشفرض ها و پیش داوری ها...
همه ما تصور می کنیم که بی طرفانه قضاوت می کنیم و منطبق با واقع...ا
مثلِ همین کرگدنِ رئالیست!
مثل او تصور می کنیم، که میانِ همه جهان شاخی است زیبا
و جهان دو نیمه است: نیمی این سوی شاخ، نیمی آن سوی شاخ
غافل از اینکه به ذهنمان عینکی است، نادیده!
قضاوت، کار سختی است...ا

دنیای رنگ

روند تکامل نگرش رنگ حسب نظریه ارسطو قرن‌ها ادامه داشت تا اینکه در سال ۱۶۷۶ میلادی با تحول علم فیزیک توسط نیوتن نظریه جدیدی پایه‌گذاری شد که وی توانست اجزای نور سفید خورشید را به رشته‌هایی از رنگ تجزیه نماید و آن را طیف نامید که از آن هفت رنگ حاصل می‌گردید.......

 

ادامه نوشته

پاپیه ماشه

پاپیه ماشه

پاپیه ماشه اساساً واژه ای فرانسوی است در فرهنگ های لغات به معنی کاغذ فشرده شده آمده و معمولاً به اشیایی مقوایی که سطح آنها به وسیله مینیاتور تزئین و با لاک مخصوص پوشش یافته است اطلاق می شود. سابقه این هنر که در گذشته نقاشی روغنی یا نقاشی لاکی نامیده می شد مانند دیگر هنرها و صنایع دستی ایران کاملاً مشخص نیست. لیکن در آثار موجود در موزه های داخلی و خارجی و همچنین مجموعه های خصوصی چنین استنباط می شود که تا بعد از دوره سلجوقیان کلیه کتاب های خطی ایرانی دارای جلد چرمی ساده و یا ضربی و فاقد هر گونه تزئینات اسلیمی بوده است، ولی اسناد معتبری در دست است که نشان می دهد این هنر از دوره صفویه در ایران رواج یافت و به موازات سایر انواع صنایع دستی شکل گرفته و تکامل پیدا کرده است.

وجود هنر نقاشی در ایران پیش از خلفای عباسی ثابت می کند که نه تنها این صنعت از خارج به ایران نیامده بلکه در سرزمین ایران از باستان معمول بوده و در دوره های مختلف به ممالک همجوار مانند امپراتوری روم شرقی و کشورهای اسلامی و هندوستان و ترکستان نیز نفوذ کرده و در آن ممالک آثار زیادی از خود به یادگار گذاشته است.

بین هنر پاپیه ماشه و نقاشی ایرانی رابطه ای مستقیم برقرار است و به جاست که بررسی کوتاهی بر روی این هنر زیبا که با نام مینیاتور بر همگان شناخته شده است، صورت گیرد.

ادامه نوشته

شعر

زاغکی قالب پنیری دید                              به دهن بر گرفت و زود پرید

به درختی نشسته بر راهی                          که از ان می گذشت روباهی

روبه پر فریب و حیلت ساز                        رفت پای درخت کرد اواز

گفت: به به چقدر زیبایی                           چه سری چه دمی عجب پایی

پرو بالت سیاه رنگ و قشنگ                     نیست بالاتر سیاهی رنگ

گر خوش اواز بودی و خوش خوان             نبدی بهتر از تو در مرغان

زاغ می خواست غارغار کند                    تا که اوازش اشکار کند

طعمه افتاد چون دهان بگشود                   روبهک جست و طعمه را بربود

حبیب یغمایی

شعر

هوا کبود شد این ابتدای باران است                     دلا دوباره شب دلگشای باران است

نگاه تا خلع وهم می کشاندمان                           مرا به کوچه ببر این صدای باران است

اگر چه سینه ی من شوره زار تنهاییست              ولی نگاه ترم اشنای باران است

دلم گرفته از این سقف های بی روزن                که عشق رهگذر کوچه های باران است

بیا دوباره نگیریم چتر فاصله را                       که روی شاخه ی گل جای پای باران است

نزول اب حضور دوباره ی مرگ است               دوام باغچه در های باران است    

                                                                                      سلمان هراتی