حرکت شگفت انگیزی از پرندگان که سالهاست دانشمندان رو به فکر فرو برده و هنوز علت اصلی اینگونه پرواز کردن را کشف نکرده اند. هر پرنده تنها دو چشم برای يافتن غذا و آگاهی از بروز خطر دارد اما با پيوستن به يك دسته از پرنده ها هر پرنده ای مي تواند او را به سمت غذايی راهنمايی يا از وجود خطری آگاه كند. در مسير كوچ نيز حركت دسته جمعی به نفع پرنده هاست زيرا كه بدين طريق پرنده ها می توانند اطلاعات خود را از جهت يابی و تعيين مسير به هم منتقل كنند.

مثلا سارها در طول روز متفرق می شوند و جدا جدا دنبال غذا می گردند به اين ترتيب آنهايی كه به منبع غذايی پر و پيمانی دست پيدا كرده باشند، روز بعد دسته سارها را با خود به آنجا خواهند برد. هر پرنده بايد اين سه قانون را رعايت كند.

  • بايد مراقب باشد كه با بغل دستی خود برخورد نكند.
  • مسير كلی دسته را در نظر داشته باشد.
  • همراستا با موقعيت بغل دستی ها پرواز كند.


مطالعات نشان داده است كه هر پرنده در هنگام حركت دسته جمعی، می تواند حركات هفت پرنده ديگر در اطراف خود را تحت نظر داشته باشد. حال اگر برای هر پرنده از ميان دسته انبوهی از پرندگان، چنين وضعيتی را در نظر بگيريد، می توانيد تصور كنيد كه چه شبكه پيچيده ای از نظارت در ميان پرندگان يک دسته برقرار خواهد بود.


تغيير مسير هماهنگ دسته پرندگان چگونه رخ می دهد؟
تغيير مسير دسته پرنده ها، از پرنده هايی كه در حاشيه دسته پرواز مي كنند آغاز می شود و به مركز دسته انتشار پيدا می كند. اين حركت منظم شبيه موجی، انتشار می يابد كه شبيه به حركت موج مانند تماشاچيان فوتبال در ورزشگاهها است. تحقيقات نشان داده است كه تغيير مسير دسته را لزوما سر دسته رقم نمی زند، بلكه هر پرنده ای در حاشيه دسته می تواند آغازگر حركت موجی دسته باشد.



الگوریتم پرواز
در حرکت دسته جمعی پرندگان، هیچ گونه مرکزی برای رهبری پرواز وجود ندارد. بلکه هر پرنده به طور مستقل تصمیم می گیرد. به عبارت دیگر هر پرنده برای خودش پرواز می کند.

این حرکت عجیب آنها از معادلات و الگوریتمهای بسیار پیچیده ریاضی پیروی می کند.