درمانم کن

خوش بود درد تو در مانم کن              درد عشق افزون کن احسانم مکن

رسته ی جانم به جانت بسته ای            جان جانانم تو بی جانم مکن

وصل اگر حاصل نمی گردد مرا           مبتلای سوز هجرانم مکن

نرگس مستت خرابم میکند                  رخنه در ایین و ایمانم مکن

عشق چون دادی به دردش پخته کن       زین میان کمبود و نقصانم مکن

جرم یک دم با خیالت زیستن               این همه تهدید و تاوانم مکن                      

عشق اتش می زند بر جان و دل          قطع اتش بر دل و جانم مکن

حلقه های زلف را برهم مزن              چون سر گیسو پریشانم مکن

جرعه ای بی منت ساقی بده               همنشین جمع رندانم مکن