این استاد دانشگاه گفت: هنـرمنـد نگارگـر آنچه را که در پـرده خیـال دیده است به تصویر می‌کشد و خدا در مقام مصور صورت خیالی در ذهن هنرمند این تصویر را مجسم می‌کند.
استاد رجبی آثار هنرمند نگارگر را بخش عملی و به تصویر کشیده شده مراتبی که اهل حکمت به دست می‌آورند دانست و گفت: آداب و شرایطی که باعث می‌شود هنرمند این خیال را به اثر هنـری تبدیل کند طـریقت معنـوی نام دارد و فقط تکنیک نیست زیرا تکنیک فقط می‌آموزد که چگونه نقاشی کنیم ولی آداب معنوی سبب پاکی قلب می‌شود و از انسان آيینه می‌سازد.
این هنرمند نگارگر افــزود: هنـر باید جان موجودات را به تصـویر بکشد و این فقط با تمرین قلم روی کاغذ به دست نمی‌آید بلکه باید طریقت معنوی را پیمود و آن وقت هنر می‌شود و آن هنر جاوید می‌ماند.
وی درمورد ریشه‌کلمه نگارگری گفت: نگار در ادبیات ‌عرفانی ما ذات باری‌تعالی است و در ادبیات‌ عاشقانه نیز به معشوق می‌گویند و در هنر نگارگری خداوند نگار حقیقی است و همه نگاه‌ها به اوست و او نیز در صورت‌های مختلف به جلوه‌گری می‌پردازد و با این تعریف نگارگر تصویر کننده جلوه حق است و گاهی به مقامی ‌می‌رسد که از حق چهره می‌کَند و آن را چهره‌گشایی می‌نامند.
وی نگاره، نگارستان و نگارخانه را از مشتقات نگارگری بر شمرد و گفت: این کلمات که هر کدام معنی خاص خود را دارند به صاحب نام خود تقدس می‌بخشد زیرا هر کدام به نوعی جلوه حق یا جایی برای نمایش و یا نگهداری این جلوه‌ها هستند.
استاد رجبی ارزش‌های نگارگری را باطنی و ظاهری عنوان کرد و اظهار داشت: در ارزش باطنی هنر نگارگری تصفیه اخلاقی و تجرید باطن از ارزش‌ها هستند و هنر به مقام آينگی می‌رسد و آینه‌گردان خداوند می‌شود و در آن چیزی غیر از خدا دیده نمی‌شود و در ارزش ظاهــری نیز هنــرمنــد با طی کردن مشق‌های مشاهـده، (نظر، عمل و خیال) به مقامی ‌دست می‌یابد که از خداوند مشق می‌گیرد و با خیالی که حق در آن تصویر می‌کند هنرمند را به خلق اثر وا می‌دارد.
وی رنگ را جان نقش عنوان کرد و افـزود: رنگ‌ها در نگارگـری بر خـلاف تعـریف علمی‌شان یکسان هستند ولی مراتب دارند و طلا اوج تجلی رنگ‌ها و نقره اوج خفـای آنها هستند و رنگ‌ها در دو مقـام تلـوین و تمکیـن در اثر هنری جلوه‌گری می‌کنند. تلوین‌ها رنگ به رنگی در نگارگری است که یک اثر از رنگ‌های زیادی تشکیل شده است و تمکیـن به زمانی می‌گوینـد که رنگ در جای خود بنشیند.
رجبی در پایان هنر نگارگری را هنر قدسی دانست و گفت: در این هنر که فضای تجلی خداوند است همه چیز مقدس می‌شود و موضوع‌های متفاوت می‌توانند در این هنر جای بگیرند و در این فضا تقدس یابند همانند نام شیطان که در قرآن آمده است و نمی‌توان دست بی وضو به آن زد.
گفتنی‌است این نشست به کوشش مركزهنرهای‌تجسمی‌حوزه‌هنری در سالن ابوالفضل‌عالی واقع در تقاطع‌خیابان‌های‌حافظ وسمیه برگزار شد.

نوشته شده توسط :مهناز شوال منش