شهر من لنگرود
موقعيت جغرافيائي لنگرود
شهرستان لنگرود تا تهران 340 كيلومتر فاصله دارد، از شمال و شمالغربي به لاهيجان، از شمالشرقي به درياي خزر، از مشرق به رودسر، از جنوب به رودبار و از مغرب به لاهيجان محدود است، داراي 37 درجه و 11 دقيقه عرض شمالي و 50 درجه و 10 دقيقه طول شرقي است، در دامنة كوه قرار گرفته و ارتفاع آن از سطح دريا 5 متر است،داراي آبوهواي معتدل و مرطوب است، رود لنگرود آن را به دريا متصل ميكند و بهوسيله شلمانرود و لنگرود مشروب ميشود. طبق قانون تقسيمات كشور ايران سال 1316 ه. ش بخش شهرستان رشت گرديد. در ديماه 1320 تابع شهسوار شد در خرداد 1324 جزو لاهيجان گرديد، سرانجام در خرداد 1338 به شهرستان تبديل شد. با نام لنگرود در سال 512 ه. ق زمان سلطنت سلطان محمد بن ملكشاه فرامرزبن مردانشاه لنگرودي كه از زندان خارج شد و به كمك علاءالدوله عليمازندراني از اصفهان به طبرستان و از آنجا به لنگرود مراجعت كرد آشنا ميشويم. فتحعليشاه قاجار لنگرود و توابع آن را به يكي از منجمباشيهاي دربار خود اعطا كرد و او منجمباشي گيلاني است كه اجدادش و اولادان وي هميشه سمت منجمباشي دربار سلطنتي را بعهده داشتهاند. آثار تاريخي آن عبارتند از: مسجدجامع و بقعهاي بهنام سيدحسنكيا.