انتخاب مکان این رستوران بیشتر از آنکه جنبه معماری داشته باشد، ترفندی تجاری برای جذب حداکثر مشتری بود. اما باید در نهایت طرحی ویژه برای این محل در نظر گرفته می شد.بهترین کار استفاده از متریالی مناسب و مرتبط با محیط بود، با توجه به وجود فاکتورهای جنگل و درخت، از چوب به عنوان متریال اصلی استفاده شد. گروه معماری Pacific Environment Architects به مدیریت "پیتر ایزینگ" این پروژه را اجرا کردند. ایده اصلی در طراحی این رستوران، الگوگیری از شکل پیله می باشد. اتاق غذاخوری بر روی درخت و آشپزخانه و بخش های دیگر بر روی زمین تعبیه شده است. دسترسی به این رستوران از طریق یک مسیر چوبی امکانپذیر است. برای ایمنی این مکان تدابیر زیادی به کار رفته است، از جمله اینکه، بدنه رستوران توسط بست های فولادی به درخت متصل شده است. محل قرارگیری رستوران طوری تنظیم شده است که وزش باد، کمترین تاثیر را بر روی آن دارد. این رستوران تحمل وزن حدود 18 نفر را دارا می باشد. سیستم نورپردازی در شب، نمای زیبا و درخشانی به این رستوران میدهد.